De klok luidt

De klok luidt. Auke Bijlsma is gestorven. Ontmoetingen van lang geleden komen in mijn gedachten.
Ik woonde in Noord-Friesland, in het kleine dorpje Schingen, ten oosten van Franeker. Via vrienden uit Herbayum kwam ik in contact met Auke omdat er plannen waren over een aan te leggen vierbaans weg van Harlingen naar Leeuwarden. Op zich was dat niet het probleem, maar het gekozen tracé was dat wel, dwars door het weidegebied, met een grote boog om Franeker heen, terwijl daar net voor veel geld al een vierbaansrondweg was aangelegd. Verdubbeling van de bestaande weg zou beter zijn. De geplande weg zou dicht langs Sexbierum komen, Auke’s geboortedorp. Een actiegroep ontstond, en in de weekends kwam Auke en werd er vergaderd, geprotesteerd en een grondig rapport geschreven (door Auke). Dat was lang niet het enige waar hij toen mee bezig was. Het kwam voor dat hij na afloop van de vergaderingen als hij in Schingen logeerde,  ’s avonds en ’s nachts bezig was met een wetsontwerp tegen de leegstand. In Amsterdam werd er gekraakt, maar Auke benaderde de zaken grondiger. Er ontbrak een wet tegen de leegstand. Daarover had hij contact met oud-minister  Marga Klompé en ‘de Oude Gaay’, W.F. de Gaay Fortman. Auke werkte aan een de tekst voor een initiatiefwet.
Ik zette voor hem een grote pot thee zoals ik dat in India had geleerd, met kardemom, kaneel, en wat gember. Daar kon hij dan een heel stuk van de nacht op doorschrijven. Dit speelde in najaar 1977 en begin 1978.
Mijn dochters waren nog jong. Een keer wilde ik naar een bijeenkomst in Amsterdam en vroeg Auke om op Nanne, deAuke de klokkenluider jongste, te passen, die toen nog niet naar de kleuterschool ging. Ik herinnerde mij dat ik Nanne weer ophaalde van de Zwanenburgwal en dat ik daar een kring mensen in volle vergadering aantrof waarbij Auke een volkomen tevreden Nanne op zijn schoot had zitten.

Ruim twintig jaar later was mijn oudste dochter Saro op reis in India. Dat was het land van haar vader en het was belangrijk voor haar geworden om dat te ontdekken. In Mumbai/Bombay was zij op bezoek bij een van mijn vrienden, de journalist  Jehangir, die ik kende vanaf de vroege jaren zestig. Jehangir had een paar vrienden uitgenodigd en Saro en haar vriend Peter namen deel aan de levendige conversatie. Hun beider jeugd in Friesland kwam ter sprake. Gunwanti, een journaliste van The Times of India reageerde spontaan en zei dat ze in Friesland was geweest, met Auke Bijlsma!!! Voor Saro was het een prachtig moment dat zij daar toen kon vertellen hoe zij Auke in haar jeugd heel goed had gekend. Auke is in India geweest, en had contacten met architecten en journalisten in Mumbai en New Delhi over het plaatselijke equivalent van ‘bouwen voor de buurt’.
Het netwerk van Auke omspande Friesland, Amsterdam en India, en dat was slechts een klein segment van de reikwijdte van Auke dat ik heb meegemaakt.

Frederika Gepken, 4-4-2012.