Avonturen rond een koekenpan

Twee jaar geleden zocht ik een passend verjaardagskado voor Auke. We waren in die tijd bezig om zijn appartement op te ruimen. Ik functioneerde daarbij als z.g. 'opruimcoach'.

In de praktijk bestond het proces er uit, dat ik bijvoorbeeld vijf koekenpannen uit zijn kast haalde en hem daar ééntje uit liet kiezen door ze beurtelings omhoog te houden. Het is niet te geloven welke mogelijkheden zich daarbij kunnen openen: De ene pan heeft een opstaand randje waardoor hij geschikt is voor tortilla's, de andere is voorzien van een handig tefal-laag, de derde heeft een prettige steel en na de vierde was er dan nog een vijfde steelpannetje dat bijzonder klein was. Ik betoogde dat een klein eitje ook in een grote pan gebakken kon worden maar er is een grens aan wat je Auke uit zijn koppige hoofd kunt praten dus hij heeft het 'bij de hand gehouden'.

Auke is er verantwoordelijk voor dat ik mijn gehele puberteit tegen de wind in heb moeten fietsen (in mijn herinnering zowel op de heen- als de terugweg). Auke woonde bij de buren op zolder in Amsterdam en heeft hen het idee aan de hand gedaan, een huisje in Friesland te kopen.

Toen ze het kochten was het nog een schuur voor kalveren. Ik weet als geen ander waar 'Seisbierrum' ligt, de plek tegelwaar Auke vandaan komt. Ik kan tot tien en wel verder tellen in het Fries. Ik ken het gevoel van een ruwe koeientong langs je hand, gras tegen je voetzolen, blauwe modder waar - na het hekkelen in de sloten - schatten in te vinden zijn zoals pijpenkoppen en stukjes keramiek. Ik kon lang niet slapen zonder het comfortabele kraken en piepen van ons dak. Later, toen er overal windmolenparken verrezen, heb ik inderdaad gelezen dat de plek waar hij ons naar toe heeft gebracht de plaats is waar het in Nederland het meeste waait.

Twee jaar geleden was Auke een baken voor mij op een terugtocht naar Friesland - waar ik lang niet was geweest. Zo kun je zeggen dat ik niet alleen hem help opruimen, maar dat hij mij ook iets hielp opruimen. We zijn vorige week dan ook samen in een luchtballon in Joure opgestegen en konden Friesland in een vogelvlucht zien liggen... En in Friesland vond ik voor hem het juiste verjaardagskado. Het was een blauwwitte tegel en deze staat nu boven zijn aanrecht: 'Je kunt niet alles hebben, trouwens waar moet je het allemaal laten.'