Auke's 65e verjaardag - na afloop

Reflectie op een mooie 3 september 2011

(E-mail van Pieter Bol aan Auke Bijlsma om half vijf in de ochtend op 4 september 2011)

Met op de achtergrond de sound track “Ik kan blijven kijken naar jou, Amsterdam”.

Het decor van de tentoonstelling was jou en je grote liefde: Amsterdam, waardig. De glinstering van het wijde water, Amsterdam is een zeestad.

Allebei kwamen we uit provincienesten, maar Amsterdam kent zijn kleine dorpen in het grote geheel en zo kan je beschut en gestut leven in een samen-leving. Ik besefte gisteren weer hoezeer de Nieuwmarkt een rol speelde in mijn leven. Ik kende er al Joop en Frédérique, en ontmoette jou daar in 1976, maar ook Stan en Els, Martijn en Sonja, en nu woont mijn dochter Maaike er op de Rechtboomssloot, met vriend en baby.

In verhouding met je 40e en 50e verjaardag heb je keihard moeten knokken om er op deze 9-3 überhaupt te zijn en met je beste vrienden het leven te vieren. Ouwe reus, het is je wederom gelukt. Het valt op hoeveel liefde men je ‘live’ en ook op papier schenkt. Maar wij weten dat dat het spiegelbeeld is van de diepe liefde die jij ‘over’ hebt om aan anderen te schenken.

Want dat is de kern: kun je nog meer schenken dan je zelf al ontvangt? Weinigen is dat gegeven. Maar zolang ik je ken is het je natuurlijke gave om uit te stijgen boven kleinigheid en ruimhartig te waarderen en beminnen.

Je hebt anderhalf honderd mensen een geweldige dag bereid. Maar vooral een ding om over na te denken. En dat is dit: is mijn vervulling dat huis, die boot, zulke relaties, die partner? Of zie ik het leven als een voorbijvlietend iets, waarin één ding telt en blijft tellen: die verbondenheid met mensen die eveneens in een voorvlietende wereld vertoeven.

Je was nog benijdenswaardig jong toen je al deze toverstaf tot een oprechte en humanitaire levenshouding aannam. Wat het lot in de komende jaren ook inhoudt Auke, een mens is niet bij machte om te sturen in de meest elementaire kwesties van leven en dood. Maar hoe het ook gaat, je hebt op dit ijkpunt van je leven iets neergezet dat uniek is. Voor jou en voor vele vele tientallen anderen.

Namelijk, alles is leeg en een zucht van de wind, tot de liefde daar is, en ons allen vervult. En zo voltrok zich de dag. Ik heb geen enkele wanklank bespeurd. Ieder was aangenaam en vriendelijk naar elkaar. Een paar keer dacht ik: Als het nou in de hemel, met die mensenmenigtes ook zo is, wil ik alsnog wel daarvoor opteren.

Er zijn weinig mensen die zoiets bij het bereiken van 65 jaar kunnen neerzetten. Wel in schijn en in de vorm. Maar zelden in de oprechtheid die de hele dag doorklonk in uitingen, gesprekken, teksten. Je werd de hele dag omringd door gevaarlijke mensen. Die te pas en te onpas kritische geluiden kunnen laten horen. Maar dat gebeurde niet, en terecht.

Auke, ik bespeurde dat je erg moe was op het eind. Rust goed uit. Maar wat velen maar vooral jij ervaren hebt op 9-3 is iets dat slechts bereikt wordt na ruim 60 jaren liefdevol leven. En de liefde overwint alles.

 

Rust lekker uit, lieve groet van Pieter